Ik heb een afspraak met de zon vandaag.

De zon kietelt in mijn oren.
Ik ben weer helemaal verloren.
Warme stralen voel ik op mijn huid.
Zoveel mogelijk kleren trek ik uit.
Gras strijkt langs mijn blote voeten.
Vandaag hoef ik nietmand te ontmoeten.
Want ik heb een afspraak met de zon vandaag.

Het is vandaag een heerlijke dag.
Ik ben blij dat ik vrij hebben mag.
Bruin bakken en lekker zweten.
Ik ben vandaag met de zon aan het daten.

Morgen heb ik weer tijd voor andere dingen.
Nu loop ik zomerse liedjes te zingen.
Vang zo'n prachtige dag moet je genieten tot de zon staat laag.
Ik had lekker een afspraak met de zon vandaag!

Liefde?

Jij mag van iedereen houden.
Jij mag het met iedereen doen.
Zolang je ook maar een beetje van mij houd en daar niet over liegt.
Dan ga ik niet bij je weg.
Dan is het goed.
Dan zij wij gelukkig.
Wij, omdat jouw geluk wij maakt.
Als je mij bij je laat zijn, maakt de rest wat je doet mij niets uit.
Vind dan nog maar zo'n iemand.

Snap het maar niet.

Ik wil niet snappen wat veel mooier is als je het niet begrijpt. Iets wat veiliger en beter is als je er geen verklaring voor weet. Waarom zou iemand dat willen? Dat moet je niet. Ga niet naar een antwoord zoeken van een beeldschone vraag. Het antwoord zal zich erover heen buigen en de kans is klein dat het antwoord net zo mooi of mooier is dan de vraag. Leg je er bij neer en bewonder gewoon die vraag. Zo is het dan beter, om er zo weinig mogelijk over na te denken. Geen waarom, er is geen goede reden voor, laat staan een slecht daarom. Laat het onverklaarde mooi zijn. Mooi en mysterieus. Zo blijft het ook wel bij je, zonder dat je het snapt. Als je iets begrijpt, verlaat het je sneller en dan komt het dus ook steeds minder bij je terug. Tot het is verdwenen door een onnodige verklaring. De allesverpestende uitleg. Laat daarom de onduidelijke schoonheid aanwezig zijn en blijven. Dan raak je het ook niet kwijt.

ik hoop dat ik niet besta

Ze is niet wie je denkt dat ze is.
Zij is iemand waarvan alleen niemand weet.
Zij bestaat alleen als ik dat niet doe.
Ik besta daardoor alleen als zij dat niet doet.
Wij bestaan uit angst en onzekerheid.
Jullie bestaan allemaal.
Jullie weten dat ook zeker van elkaar.
Als zij bestaat, bestaan jullie nog, en als ik besta bestaan jullie ook.

Ik wil niet bestaan.
Want alleen dan bestaat zij.
Daarom hoop ik dat ik niet besta.
Want anders kan ze niet het mooiste zijn wat er bestaat.
Dan is ze het mooiste wat niet bestaat.
En daar wil ik niet van houden!
Zij bestaat, al is het alleen omdat ik dat wil.
En daarom droomt iedereen mij.
Dat maakt mij alleen niemand.

wat ik wil

Ik wil je zien
Ik wil je bekijken
Ik wil je beschouwen
Ik wil voor altijd van je houden.

Ik wil je horen
Ik wil naar luisteren
Ik wil je stem
Ik wil dat je voor altijd bij me bent.

Ik wil je voelen
Ik wil je aanraken
Ik wil je betasten
Ik wil jou ook met mijn leven belasten.

Ik wil je ruiken
Ik wil je proeven
Ik weil je op elke mogelijke manier.

Ik wil je bij mij
Ik wil je dichtbij
Ik wil je hier.

Had ik al gezegd dat ik je wil lezen?
Ik wil al je woorden door mijn hoofd laten gaan.
Zonder dat ik ook maar een enkele letter van je over zal slaan.

Had ik al gezegd dat ik je wil schrijven?
Dat ik voor altijd bij je wil blijven?
Want ik wil jou!

Een soort van thuis

Als er een wereld zou bestaan, waar al onze fantasieen zichtbaar zouden samenkomen, dan zou ik nooit meer willen ophouden met dromen.
Want dat ik droom wat jij gaat doen of hoe je er uit zal zien, is veel meer dan mijn eigen fantasie.
Jij lacht naar me en kijkt me te lang aan, of je negeert me omdat ik niet kan bestaan.
Ik droom jou, en jij droomt mij ook, maar wat ons dwars zit is de onzekerheid die door onze hoofden spookt.
Het niet durfen geloven wat zo duidelijk is. Dat niet durfen omdat het onmogelijk is.
Mijn fantasieen zijn ook de jouwe. Dat het onze fantasieen zijn durf ik te vertrouwen.
De twijfel die blijft gaat dan over of jij wel beseft dat je fantaseert want alle manieren van vragen heb ik al geprobeerd.
In mijn fantasieen ben ik van jou, terwijl ik het ook wel andersom zou willen. We zijn het dus niet altijd met elkaar eens, waardoor we soms tegen elkaar lopen te gillen.
Dat is een bewijs van dat het niet alleen mijn fantasieen zijn, want dan zou alles zo gaan als ik het wil en doe je me nooit meer pijn.
En ik zou jou dan ook nooit meer pijn kunnen doen, dus dan zijn we aan alle pijn ontkomen. Zeker zullen wij zijn in een wereld waar onze fantasieen zichtbaar samenkomen.